Herkesin herkesten şikayet etmesinden şikayet ederken buldum kendimi. Oysa hiç istemediğim bi' şey şikayet ülkesinin bir üyesi olmak!
İnsanlarını ona göre mi seçmeli insan? Şikayet etme alışanlığı bulaşıcı mı? Öyle sanırım, olumlu düşünenlerle yaşadıkça olumlu düşünmeye başlamaktan daha etkili hatta olumsuzluk. Kötülük daha çabuk mu bulaşır iyilikten?
Hayat kalitemi yükseltmek benim elinde aslında değil mi? İpleri bir türlü elime alamıyorum sadece.
Bundan sonra şikayeti çıkarmayı seçiyorum hayatımdan. Artık herhangi birinden ya da bir olaydan şikayet etmeyeceğim; bir şekilde düzelmeye çalışacağım eğer mümkün ise, baktım yapamıyorum, öylece bırakacağım. Ama hayır, artık şikayet etmek yok! Bu olumsuzluğu bulaştırma zincirini kırmayı seçiyorum ben. Çünkü zincir giderek uzuyor, dahil oldukça büyüyor ve ben bunum bir halkası olmak istemiyorum.
Ne kadar çok iyilik yaparsak o kadar çoğalır iyilik. Ne kadar olumlu bakar ve konuşursak o kadar çoğalır güzellik! Ve ben yolumu bu yönde çizmeyi seçiyorum bu andan itibaren.
Sevgi olsun temelinde her şeyin! Sevgi ve hoşgörü!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder