yeniyılyeniyıl

Bir yıl daha geçti işte öyle ya da böyle. Biraz çabuk mu geçti diye düşünüyorum, özellikle son ayları yılın? Öyle oldu benim için. Yapmam gereken çok şey varken yapmadığımdan mı, koşuşturmaca içine daldığımdan mı öyle oldu bilmiyorum. 

Her zaman olduğu gibi yeni yıla umutla girmek istiyorum, beklenti değil de, dileklerle diyelim. Beklenti sevilesi değil biliyoruz ki, o yüzden iyi şeyler diliyorum önümüzdeki yıldan.

Çok bir şey de değil aslında, takvimde olan bir minik değişiklik işte yeni yıl dediğimiz şey. Ama yine de umut etmek için bir bahane, hayatını gözden geçirmek için.. Kendine hedefler koymak için, kendini yenilemek için kullanılabilecek anlardan biri, hepsi o.

Hadi o zaman, dökelim eteğimizdeki taşları! Arınalım, bir işe yarasın şu yeni yıl dedikleri şey.

Bir Yılın Son Günleri

Bir yıl daha bitiyor

İşte bu kadar duru,bu kadar yalın

Bu kadar el değmemiş
Sıradan bir gerçeği daha
kolları bağlı hayatımızın
Bu şiire nasıl dahil edilebilir bir yılın son günleri
Her sonda,her başlangıçta ve her defasında
Alır gibi başkasını karşımıza
Perdeler çekip,ışıklar söndürüp
oturup yatağın içinde bir başımıza
Sorgulamak kendimizi
Öğrenmek ikimizin anadilini,ikinci belleğimizi
Öğrenmek kendimizle hesaplaşmanın buzul ilişkilerini
Bu aynanın dehlizlerinde gezinirken görürüz
Karanlık günlerimizin kenar süslerini

Biterken yılın son günleri
Biliyoruz takvimler belirlemez değişimin mevsimlerini
Gençlik ikindilerini
Kargınmış bir çocuktuk büyüdüğümüzden beri.

...

Kırdım mı incittim mi birilerini?
Kimleri kazandım, yitirdiklerim kimler.
Kendimi yeniledim mi yazdıklarımda?
Yeniden düşünmeliyim
Dostluklarımı, ilişkilerimi
Dağınık yatağım,mutsuz yatağım
Çoğalttım mı eksiklerimi?
Gözlerim çocukluk fotoğraflarında mı kaldı
Yitirdim mi yoksa masumiyetimi?
Borçlarımı ödedim mi?
Doğru seçtim mi soruların fiillerini?
Tırnaklarım kesilmiş, dişlerim fırçalanmış, saçlarım taranmış,
giysilerim ütülü, odam düzenli mi?
Ödünç aldığım kitapları geri verdim mi?
Geri verdim mi aldıklarımı:
Aşkları, dostlukları, sevgileri, güvenleri, bağları
Kitaplara, sayfalara, satırlara borcumu ödedim mi?
Yokladım mı duygularımı
Hala sevebiliyor muyum insanları?
Ovmalı gümüşleri, bakırlarımı; cila geçmeli ahşaplarıma
Ovmalı umutları
Saklı tutmalı gelecek inancını, yarınları eksik etmemeli ağzımızdan
Hançer kıvamındaki o karamizah tadını

...

Kaç zamandır duru, yalın, çalışkan, iyi insanlar özlüyorum

"içtenliğin" yada "dünya görüşünün" kirletmediği Kendime bir yeni yıl kartı yazarak bunları diliyorum.

Murathan Mungan