hoş ve kendin kal!

Hayatın seni değiştirmesine izin verme.

Büyükler oyunu bozamasın, sen de o oyun bozan büyüklerden biri olma!

Bazen kendini salak gibi hissediyorsun, biliyorum.
Herkes yarış moduna geçince sen de geçiveriyorsun.
Bazen iyimser ve iyi niyetli oluşun hakkının yenmesine sebep oluyor
ve sen yine kendini salak gibi hissediyorsun.
Ama unutma, salak gibi hissetmek de büyüme belirtisi.
Çocuklar büyümeye başlamadıkları sürece kendilerini salak gibi filan hissetmezler.
Bırak yiyenler yesin, kendini öne atanlar atlasın,
sen içten bir gülümseme yerleştir yüzüne
ve gülücüklü expecto patronumun seni ve çocuk ruhunu korusun.

Anla ve anlamlandır sen sadece. Sev!

Kendin kal!

tombullaşma girişimi :)

Az kalsın iki yıl olacak ben kendi kendime konuşmayalı, yazmayalı, daha derin anlamayalı. 

Neler oldu neler, hayatta olabilecek en dev değişimler! 

Çalışmaya başladım. Sevdiğim bir işte, severek çalışıyorum. Kendimi geliştirebildiğim bir işim olduğu için mutluyum! 

Evlendim. Sevdiğim insanla hayatı birlikte yaşamak! Çok güzel! Öyle öcü bir şey değilmiş evlenmek; korkan, korkutulan varsa çekinmesin, seviyorsa evlensin :) 

Ama bu iki sevimli ve sevilesi şey arasında fark ettim ki, kendime ayırdığım zaman azalmış. Kendi kendime konuşamalarım, yazarak anlamalarım... Böyle olunca aslında çoğalmış olduğum halde her anlamda, azalmış da hissettim kendimi. 

Azalma! 

Kendime yazdığım bir not varmış bir zamanlar, ne güzel bir notmuş meğersem :) 

Tombullaşma girişimi başlasın!